Η Μαρτίνα κινείται από τότε που θυμάται τον εαυτό της – χορεύει, διδάσκει, αναπνέει. Από τη σκηνή μέχρι το πανί και το στρωματάκι, η κίνηση έγινε το καταφύγιο και το εργαλείο της. Διδάσκει γιόγκα, πιλάτες και παιδική aerial με αγάπη για το σώμα και σεβασμό στη μοναδικότητα κάθε ανθρώπου. Αυτές οι γλώσσες έγιναν τρόποι έκφρασης και θεραπείας, γλώσσες επικοινωνίας με τον εαυτό και τους άλλους.

Της αρέσει να παρατηρεί πώς το κάθε σώμα μεταμορφώνεται όταν του δοθεί φροντίδα. Πιστεύει πως η άσκηση μπορεί να είναι παιχνίδι, τελετή και θεραπεία μαζί – και πως ακόμα και το πιο κουρασμένο σώμα μπορεί να θυμηθεί πώς είναι να πετά.

Στο Om Shanti Tribe νιώθει πως ανήκει. Μια φυλή όπου το σώμα ανασαίνει, τα παιδιά πετούν και η κοινότητα κρατά τον καθένα αγκαλιά.